บทที่ 307 เสี้ยวความคิดของเฉาเชา

บทที่ 307 เสี้ยวความคิดของเฉาเชา

จางเหลียวและเกาซุ่นรีบร้อนรุดไปยังจวนชั่วคราวของเตี่ยนโม่ เฝ้ารออยู่นานกว่าสองชั่วยามเต็มๆ จนกระทั่งถึงช่วงบ่าย เตี่ยนโม่จึงสร่างเมาตื่นขึ้นมา

เมื่อได้ฟังคำขอร้องของทั้งสอง บนใบหน้าของเขาก็มิได้มีความหวั่นไหวแม้แต่น้อย เพียงพยักหน้ารับ แล้วบอกให้พวกเขากลับไปรอเท่านั้น

ความจริงแล้ว ปัญหานี้เตี่ยนโม่เริ่มคิดมาเนิ่นนานแล้ว เนิ่นนานจนถึงตอนที่ได้ร่วมหลับนอนเป็นสามีภรรยากับลวี่หลิงฉี่ในสวี่ชาง เขาก็เคยคิดไตร่ตรองอย่างจริงจัง

อย่างไรเสีย ลวี่หลิงฉี่ก็เป็นสตรีของตน เช่นนั้นลวี่ปู้ก็ย่อมนับเป็นพ่อตาของตนอยู่ดี

หากเขาต้องมาตายด้วยน้ำมือของเฒ่าเฉาจริงๆ แปดส่วนสิบส่วนคงยากจะทำใจปล่อยวางกับตนได้อีก

ช่วยน่ะต้องช่วยอยู่แล้ว ทว่าช่วยอย่างไรนั้นจำเป็นต้องวางแผนให้รอบคอบจริงๆ