บทที่ 308 เพราะเจ้าคือเตี่ยนจื่อจี้

บทที่ 308 เพราะเจ้าคือเตี่ยนจื่อจี้

เฉาเชาจ้องมองเตี่ยนโม่เขม็งโดยไม่เอ่ยคำใดแม้แต่ครึ่งคำ

เตี่ยนโม่เองก็มิได้หลบสายตาของเฉาเชาแต่อย่างใด

อันที่จริง เฉาเชาขึ้นชื่อเรื่องการใช้คนให้เหมาะกับงาน ใช้สิ่งของให้เกิดประโยชน์สูงสุด ใต้บัญชามีคนสอพลอทรยศอยู่ไม่น้อย ทว่าเขากลับควบคุมคนเหล่านั้นได้เป็นอย่างดีและดึงเอาจุดเด่นของฝ่ายตรงข้ามออกมาใช้ได้อย่างเต็มที่

จะมีก็เพียงแต่ลวี่ปู้เท่านั้น ที่เฉาเชารู้สึกว่าในตัวอีกฝ่ายไม่มีจุดใดที่เข้าตาตนเลยแม้แต่น้อย

บางทีวิทยายุทธ์ของเขาอาจไร้เทียมทานใต้หล้า ยามสองทัพตั้งค่ายประจันหน้ายกพลเข้าตะลุมบอน ลวี่ปู้ก็นับว่าเกือบจะไร้พ่าย ทว่าภายใต้สิ่งเหล่านี้กลับซุกซ่อนหัวใจอันไร้ความภักดีเอาไว้ เพียงจุดนี้จุดเดียว ต่อให้มีข้อดีมากเพียงใด เฒ่าเฉาก็ไม่คิดจะชายตามอง