บทที่ 305 ตัดหัวพวกมันให้หมด

บทที่ 305 ตัดหัวพวกมันให้หมด

ภายในห้องโถงว่าการอำเภอซีหลิง ที่ว่าการเมืองเจียงเซี่ย

เฉาเชาลุกขึ้นจากเก้าอี้บัญชาการ สองมือสอดไว้ในสายรัดเอว ยิ้มกว้างจนปากบานราวดอกบัวพลางเดินไปเดินมา

“เปิ่นหวังบอกแล้วมิใช่หรือ? เตี่ยนจื่อจี้อุตส่าห์ลงแรงขนสิ่งของเหล่านั้นนับพันลี้มาจากสวี่ชาง มีหรือจะไร้ประโยชน์?

ดินที่เขาขนมารักษาอาการแพ้น้ำแพ้อากาศของกองทัพเราจนหายดี ส่วนปูนขาวที่ขนมา เฮะๆ ก็ทำลายทัพที่เก่งกล้าที่สุดของพวกมันจนย่อยยับไปเลย

เปิ่นหวังรู้อยู่แต่แรกแล้วว่าเขาวางแผนการไว้พร้อมสรรพ เพียงแต่คิดจะประวิงเวลาไปจนถึงช่วงฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาวเพื่ออาศัยลมตะวันตกเฉียงเหนือแถบผืนน้ำฉางเจียงเท่านั้น

เมื่อเห็นว่าเปิ่นหวังมิอยากรอนาน เขาก็ล่อทัพเรือเจียงตงเข้าไปในหุยหลงวาน ทั้งยังอาศัยทิศทางลมได้เช่นกัน ไม่เลว ไม่เลวเลย เจ้าเด็กคนนี้มักจะสร้างเรื่องประหลาดใจให้เปิ่นหวังได้เสมอ”