กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 304 เจ้าสู้เก่งนักหรือ? สู้เก่งแล้วมีประโยชน์ผายลมอันใด
จ้าวอวิ๋นรู้ซึ้งแก่ใจดีว่าผู้ที่อยู่ตรงหน้าคือตัวตนอันแข็งแกร่งที่สุดแห่งยุค ย่อมมิกล้าคิดหยั่งเชิงแม้แต่น้อย ยามลงมือจึงทุ่มเทกำลังสุดความสามารถ
หลังทวนประกายเงินถูกทวนกรีดนภากระแทกเบี่ยงออกไป จ้าวอวิ๋นก็อาศัยจังหวะนั้นผ่อนแรง ก่อนจะรุกโต้กลับด้วยความเร็วประดุจสายฟ้าแลบ
ทั้งงัด เสย แทง ฟัน ปัด เฉือน... ยามหนักหน่วงดั่งขุนเขาไท่ซาน ยามแผ่วพลิ้วดั่งสายลมคล่องแคล่ว ทุกกระบวนท่าลึกลับดั่งภูตผีจนยากจะคาดเดา ทั้งยังเหี้ยมเกรียมหมายปลิดชีพ