บทที่ 138 สวีซู่เสนอแผน หวนคืนสู่หนานหยาง

บทที่ 138 สวีซู่เสนอแผน หวนคืนสู่หนานหยาง

"ผู้น้อยความรู้น้อยด้อยปัญญา มิบังอาจรับหน้าที่อันหนักหน่วงนี้ได้ พระเจ้าอาโปรดเสาะหายอดคนท่านอื่นเถิด"

แม้หลิวเป้ยจะยอมลดตัวคุกเข่าลงกับพื้น ถึงจะไร้น้ำตา แต่ในแววตาก็เปี่ยมล้นไปด้วยความจริงใจและคาดหวัง

ทว่าซานฝูเพียงประสานมือคารวะตอบ และปฏิเสธอย่างเด็ดขาด

"ท่านอาจารย์!"

หลิวเป้ยเงยหน้าขึ้นทว่ายังมิยอมลุก เอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า "ข้าเฝ้ารอยอดคนผู้หยั่งรู้ฟ้าดินเช่นท่านอาจารย์มานานนับสิบปีแล้ว หากท่านอาจารย์ยินดีออกจากเขา หลิวเป้ยขอสาบานว่าจะนับถือท่านอาจารย์เป็นครูไปชั่วชีวิต และจะเชื่อฟังปฏิบัติตามคำชี้แนะทุกประการ!"

"มิใช่ว่าผู้น้อยไร้น้ำใจ แต่ใจข้าตัดสินใจจะจากไปแล้วจริงๆ ขอพระเจ้าอาอย่าได้บีบคั้นบังคับใจผู้น้อยเลย" ซานฝูก้าวเข้ามาหมายจะประคองหลิวเป้ยขึ้น ทว่าอีกฝ่ายกลับปักใจแน่วแน่มิยอมลุกขึ้นมา

ภาพเหตุการณ์นี้ทำให้อาจารย์สุ่ยจิ้งที่กำลังจิบชาอยู่ถึงกับสะเทือนใจ