บทที่ 137 ซานฝูกับอาจารย์สุ่ยจิ้ง

บทที่ 137 ซานฝูกับอาจารย์สุ่ยจิ้ง

จิงโจว เมืองเซียงหยาง

ผู้คนที่กลับมาจากอิ่งชวนล้วนไม่มีใครได้พบกับผลลัพธ์ที่ดีเลยสักคน

หลิวเปี่ยวบริภาษหลิวฉีอย่างรุนแรงว่าไร้สัมมาคารวะต่อผู้อาวุโสและเคลื่อนทัพตามอำเภอใจ ประกอบกับมีไช่ซื่อและไช่เม่าคอยเติมเชื้อไฟอยู่ข้างๆ จึงขับไล่เขาไปยังหนานหยาง หากไร้คำสั่งเรียกตัวห้ามกลับมาเด็ดขาด

สิ่งนี้หมายความว่าอย่างไร ทุกคนล้วนกระจ่างแจ้งแก่ใจ หากหลิวฉีไม่อาจอยู่เคียงข้างหลิวเปี่ยวได้แล้ว ความผูกพันระหว่างหลิวฉงกับหลิวเปี่ยวก็ยิ่งลึกซึ้งขึ้นทุกวัน ส่วนเขาก็มีแต่จะค่อยๆ ถูกลืมเลือนไป ตำแหน่งผู้นำแห่งจิงโจว อย่าได้คิดฝันถึงอีกเลย

หวงจงก็ถูกปลดตำแหน่งต้างโค่วเจียงจวินแล้วลดขั้นลงเป็นเซี่ยวเว่ย หลี่เหยียนเองก็ย่อมถูกลดตำแหน่งลงหนึ่งขั้นตามไปด้วย จนทำให้เขาโมโหแทบอกแตกตาย

ส่วนหลิวเป้ยซึ่งเป็นตัวการยุยงของเรื่องราวทั้งหมดนั้น ไช่เม่ายืนกรานอย่างยิ่งยวดให้คุมตัวเขาส่งไปยังสวี่ชางเพื่อขอขมาต่อราชสำนัก