บทที่ 139 คู่หมั้นของข้าคือต้าเฉียวเสี่ยวเฉียว

บทที่ 139 คู่หมั้นของข้าคือต้าเฉียวเสี่ยวเฉียว

ยายตัวดีไปสวีโจวแล้วไม่ยอมกลับมาเสียที ทำให้เตี่ยนโม่โมโหไม่น้อย ยามอยู่สวี่ชางแทบจะกดเขาจมเตียงจนแทบขาดใจ พอกลับสวีโจวไปแล้วกลับเงียบหายไร้ข่าวคราว ช่างเสร็จธุระแล้วไม่เห็นหัวกันเลยจริงๆ

ยังดีที่ยังมีช่ายเหยี่ยน นางมิได้ร้อนแรงเปิดเผยเหมือนหมี่เจิน ความรักนวลสงวนตัวของสตรีบางคนนั้นฝังลึกถึงกระดูกดำ แม้นางจะตกเป็นของเจ้าแล้ว แต่ก็มิอาจล่วงเกินไปมากกว่านั้นได้

ทว่ายามได้อยู่ร่วมกับช่ายเหยี่ยน สิ่งที่ได้เสพรับมากกว่ากลับเป็นความรู้สึกของความรักอันบริสุทธิ์ผุดผ่อง ซึ่งก็นับว่ามีรสชาติไปอีกแบบ

วันนี้ เฉาเชาส่งคนมาแจ้งข่าวว่ากองทัพของเตี่ยนเหวยกับสวี่ฉู่กำลังจะเข้าเมือง เขาจึงรีบร้อนวิ่งหน้าตั้งไปยังประตูด้านทิศใต้