บทที่ 113 ความตัดพ้อของฝูหวงโฮ่ว

บทที่ 113 ความตัดพ้อของฝูหวงโฮ่ว

ในฐานะโอรสสวรรค์แห่งมหาฮั่น หากหลิวเสียต้องการรับรู้ข่าวกรองจากภายนอก ก็จำต้องพึ่งพาเพียงเหล่าขุนนางภักดีสายเลือดกษัตริย์อย่างหวังจื่อฝู ต่งเฉิง ฝูหวาน และจ่งจี๋เท่านั้น

คนเหล่านี้ไม่ว่าใครต่างก็ถูกเฒ่าเฉาหมายหัวเอาไว้ทั้งหมด อีกทั้งยังส่งสายลับคอยจับตาดูอยู่ตลอดเวลา ทุกวันพบเจอกับใคร เดินทางไปที่ใดล้วนมีคนคอยเฝ้ามอง ดังนั้นการที่พวกเขาคิดจะรวบรวมข่าวสารอันใดจึงมิใช่เรื่องง่ายเลยจริงๆ

ทว่าเมื่อถึงตาจนย่อมคิดหาทางออก ขอเพียงยินดีจะทำ ย่อมมีหนทางมากกว่าอุปสรรคเสมอ

ยกตัวอย่างเช่น เรื่องที่ศิลาจารึกร่วงหล่นจากฟากฟ้าที่เซ่าหลิง สายลับของต่งเฉิงก็สามารถล่วงรู้และนำข่าวกรองกลับมารายงานเขาได้

ทว่าความรวดเร็วทันท่วงทีย่อมด้อยกว่ามากนัก บัดนี้เหตุการณ์ศิลาจารึกผ่านพ้นไปเนิ่นนานถึงสิบสี่วันเต็ม กระทั่งหยวนเส้าที่อยู่ไกลออกไปนับพันลี้ยังล่วงรู้เรื่องนี้แล้ว ทว่าต่งเฉิงซึ่งอยู่ห่างจากเซ่าหลิงเพียงสามร้อยกว่าลี้กลับเพิ่งจะได้รับข่าวกรอง