บทที่ 102 เบื้องหลังหยวนซู่ยังมีคนเหนือคน

บทที่ 102 เบื้องหลังหยวนซู่ยังมีคนเหนือคน

หลังจากลวี่ปู้พ่ายแพ้ เมืองหลินอิ่งก็สงบเงียบไปหลายวัน

เมื่ออยู่ว่างจนเบื่อ เฒ่าเฉาก็พาพวกคนที่อยู่นิ่งไม่เป็นเหล่านี้ไปตกปลาในตำหนักพักผ่อน

เตี่ยนเหวยที่นั่งตกปลามาครึ่งชั่วยามโดยไร้ความเคลื่อนไหวลุกขึ้นยืนด้วยความโมโหแล้วสบถว่า "ไม่มีปลาเลยสักตัว!"

เฉาอ่างแค่นเสียงฮึ แล้วปล่อยปลาที่เฉาเชากับกัวเจียตกขึ้นมาได้ยี่สิบกว่าตัวทั้งหมดกลับลงไปในสระ

ผ่านไปอีกครึ่งชั่วยาม เตี่ยนเหวยที่หมดความอดทนก็เอาคันเบ็ดกวนน้ำในสระ "ก็ยังไม่มีปลาอยู่ดี!"

"หุบปาก! ขืนยังพล่ามอีก ข้าจะจับเจ้าโยนลงน้ำ เชื่อหรือไม่" เฉาเชาปรายตาค้อนใส่เขา

"เฉิงเซี่ยง ตกปลามันน่าเบื่อเกินไปแล้วขอรับ"