บทที่ 103 กินข้าว ดื่มสุรา ซ้อมลวี่ปู้

บทที่ 103 กินข้าว ดื่มสุรา ซ้อมลวี่ปู้

บริเวณไหล่เขาลู่หมิง ลวี่ปู้นั่งอยู่บนโขดหินก้อนหนึ่ง หลับตาพักผ่อนสงบจิตใจ

เขากำลังรอ รอการมาถึงของทัพเฉา

ศึกในวันนี้คือศึกสำคัญยิ่งในการเปิดทางสู่อนาคตและก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดในชีวิตของเขา

ขอเพียงชนะศึกนี้ได้ ตนก็จะสร้างบารมีในหมู่ทัพหวายหนานขึ้นมาใหม่อีกครั้ง

วันหน้าเมื่อนำทัพหวายหนานออกรบอีกสองสามครา ก่อเกิดสายสัมพันธ์ร่วมเป็นร่วมตาย บารมีของตนในใจพวกเขาก็จะค่อยๆ ทัดเทียมไม่แพ้หยวนซู่

คราวก่อนที่ตนลงมือสังหารติงหยวน เหตุใดพวกจางเหลียวและเกาซุ่นจึงยังยินยอมติดตามตนต่อไป ก็เพราะเหตุผลนี้นี่เอง

เมื่อวันนั้นมาถึง ข้าจะแทงหยวนซู่ด้วยทวนสักครา แล้วฉวยโอกาสรวบรวมทัพหวายหนานมาเป็นของตน ถึงยามนั้นเมื่อไปพบต่งจัวกับติงหยวนในปรโลก พวกเจ้าคงมีเรื่องให้คุยกันไม่รู้จบเป็นแน่

ลวี่ปู้คิดวาดฝันแล้วในใจก็เปี่ยมล้นไปด้วยความเบิกบาน

"เวินโหว ทัพเฉามาถึงแล้วขอรับ!" จางเหลียววิ่งขึ้นมาจากตีนเขา