กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 101 จางเหวินหย่วนผู้เพียบพร้อมทั้งบุ๋นบู๊
"ลูกเฟิ่งเซียน บารมีความห้าวหาญที่เจ้าเคยข่มขวัญสิบแปดหัวเมืองในกาลก่อนหายไปที่ใดเสียแล้ว?
ความองอาจดั่งเทพยุทธ์ที่สังหารสามขุนพลในสามเพลงหายไปที่ใดหมด?
วันนี้โจรเฉาส่งขุนพลโจรออกมาสามนาย เจ้ากลับยันไว้ได้ไม่ถึงสี่สิบเพลง ทั้งขายหน้าจนหมดสิ้น ซ้ำยังเกือบจะลากทั้งสามทัพไปพินาศด้วย เจิ้นผิดหวังในตัวเจ้ายิ่งนัก"
หยวนซู่นั่งเอียงกายอยู่บนบัลลังก์มังกร เบือนหน้าหนีด้วยไม่อยากมองดูลวี่ปู้ที่ผมเผ้าหลุดลุ่ยรุงรัง
ตอนที่เจ้าติดตามต่งจัว เจ้ามองวีรบุรุษใต้หล้าเป็นดั่งเศษหญ้า บัดนี้มาติดตามเจิ้น กลับพ่ายแพ้อย่างหมดรูปเช่นนี้ หรือว่าเจิ้นจะสู้ต่งจัวมิได้กันเล่า!
ในใจของหยวนซู่นั้น ลวี่ปู้ไร้เทียมทาน การที่เขารับลวี่ปู้เป็นบุตรบุญธรรม ก็หมายจะเชิดชูให้เป็นธงชัยหลักเพื่อรวบรวมขวัญกำลังใจของกองทัพ