บทที่ 49 กัวเฟิ่งเสี้ยวแห่งอิ่งชวน ขอคารวะ

บทที่ 49 กัวเฟิ่งเสี้ยวแห่งอิ่งชวน ขอคารวะ

หลังจากยืนรออยู่ที่หน้าประตูเมืองราวครึ่งชั่วยาม สวินอวี้ที่กำลังหลับตาพักผ่อนก็พลันได้ยินเสียงกระดิ่งดังกังวานไพเราะ

เมื่อมองตามเสียงไป ที่เบื้องหน้าไม่ไกลนักมีลาตัวเล็กตัวหนึ่งแขวนกระดิ่งกำลังมุ่งหน้ามายังเมืองสวี่ชาง บนหลังลามีบุรุษหนุ่มวัยยี่สิบสี่ถึงยี่สิบห้าปีในชุดคลุมสีเขียวครามนั่งหันหลังอยู่ ที่เอวของเขาผูกน้ำเต้าสุราสีแดงคล้ำเอาไว้

"ฮ่าๆๆ เฟิ่งเสี้ยว ในที่สุดเจ้าก็มาถึงเสียที"

กัวเจีย กัวเฟิ่งเสี้ยว บุรุษผู้ได้รับสมญานามว่าอัจฉริยะปีศาจ ในที่สุดก็เดินทางจากจี้โจวมาถึงสวี่ชางแล้ว

สวินอวี้รีบเดินเข้าไปต้อนรับพลางกล่าวด้วยรอยยิ้ม "ข้ายืนรอจนขาแทบจะล้าไปหมดแล้ว"

"เหตุใดจึงมีเจ้าเพียงคนเดียวเล่า"

กัวเจียกวาดสายตามองรอบๆ อยู่ครู่หนึ่งแล้วถามขึ้น "พวกฉางเหวิน หยวนฉาง จื่อซวี่ล่ะ"

คนทั้งสามนี้ก็คือเฉินฉวิน จงเหยา และตู้สี ซึ่งต่างก็เป็นคนตระกูลใหญ่แห่งอิ่งชวน อีกทั้งยังเป็นสหายสนิทของกัวเจีย

"ทุกคนต่างรออยู่ที่จวนของข้าแล้ว"