บทที่ 48 หมี่เจิน ดรุณีน้อยผู้น่ารัก

บทที่ 48 หมี่เจิน ดรุณีน้อยผู้น่ารัก

เมื่อเตี่ยนโม่ตื่นขึ้นมาก็เป็นเวลาเที่ยงวันแล้ว หลังจากล้างหน้าล้างตาอย่างเรียบง่าย เขาก็มุ่งหน้าไปยังเข่าจวินชู่

นับตั้งแต่กำหนดให้สวี่ชางเป็นเมืองหลวง ช่างฝีมือยอดเยี่ยมจากผูหยางต่างก็ย้ายมาที่นี่ และในฐานะหัวหน้าช่างฝีมือ โอวเถี่ยย่อมรวมอยู่ในนั้นด้วย

"นี่ ตีตามแบบนี้ ทำออกมาสักสามถึงห้าพันชิ้น"

เตี่ยนโม่โยนภาพร่างแบบแปลนแผ่นหนึ่งให้โอวเถี่ย

ยามนี้แม้เขาจะเป็นตงกวานลิ่งแล้ว ทว่าตำแหน่งเข่าจวินก็มิได้ถูกเพิกถอนไป ในเข่าจวินชู่แห่งนี้ เขายังคงเป็นพี่ใหญ่ผู้กุมอำนาจสูงสุด

ร่างกำยำของโอวเถี่ยสะท้านเฮือก เรื่องคราวก่อนทำเอาเขาหวาดผวาไปไม่น้อย

ทว่าเมื่อคลี่ผ้าไหมออกดู เขาก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก