0002

⬢⬢⬢

ตอนที่ 2 เก็บภาษี ในนามปราบโจร

ตะวันคล้อยต่ำยามอัสดง เฉินหวยอันเก็บรักษาบัวเจ็ดกลีบสองต้นสุดท้ายในตะกร้าเก็บยาไว้อย่างระมัดระวัง พลางหยิบกิ่งไม้ที่เก็บมาระหว่างทางกลับบ้าน ก่อไฟบนเตาดินต้มน้ำร้อนหนึ่งหม้อ นำแผ่นแป้งมาแช่จนนิ่ม เพื่อใช้เป็น “อาหารเสริม” ของทารก

“พยัคฆ์ตกยากแดนราบ ในราชสำนักเซียนจงโจวของข้า แม้แต่ทาสชั้นต่ำที่สุดก็ยังไม่ยอมกินของพรรค์นี้!”

ลั่วอวิ๋นซวงมองดูอาหารที่เฉินหวยอันป้อนมาถึงริมฝีปาก ลังเลอยู่เพียงครึ่งอึดใจ ก็อ้าปากออก

ไม่มีทางเลือก นางย่อมไม่อาจปล่อยให้ตนเองอดตายจนสิ้นใจ มีเพียงต้องมีชีวิตรอดเท่านั้นจึงจะหวนคืนสู่จงโจว และสับพวกคนทรยศเหล่านั้นเป็นพัน ๆ ชิ้นได้!

“นี่... คือสัตว์กลืนทองสี่ขาในตำนานกระนั้นรึ”

ครึ่งชั่วยามผ่านไป เฉินหวยอันมีสีหน้าเหลือเชื่อเป็นล้นพ้น ทารกหญิงผู้นี้กินเสบียงแห้งสามวันของเขาจนเกลี้ยงในคราวเดียว

“ปู้ด!”

“แย่แล้ว... กิน... กินมากเกินไปแล้ว!” สีหน้าของลั่วอวิ๋นซวงแข็งค้างไปในพริบตา