0001

⬢⬢⬢

ตอนที่ 1 คนรุ่นก่อนตัดไม้ คนรุ่นหลังตากแดด

จวนชื่อเทียน มณฑลเจียงหลิง

ประจวบเหมาะกับเดือนเก้า แสงแดดแผดเผาร้อนแรง ภูเขาฝูหลงแปดร้อยลี้อบอวลไปด้วยไอร้อนระอุ

เฉินหวยอันปาดเหงื่อเม็ดโป้งบนหน้าผาก นั่งลงบนแผ่นศิลาเขียว หยิบแผ่นแป้งกวงปิ่งที่แข็งโป๊กออกมา แม้จะแช่น้ำเปล่าแล้วก็ยังเคี้ยวยากเย็นยิ่งนัก

“แผ่นแป้งที่กินเมื่อชาติก่อน ไส้เนื้อวัว ไส้เนื้อหมู ไส้เนื้อแพะ...”

เฉินหวยอันส่ายหัว กัดแผ่นแป้งกวงปิ่งไปคำหนึ่ง รำลึกถึงชีวิตในอดีต

เขาข้ามมิติมายังโลกใบนี้ได้ระยะหนึ่งแล้ว ทว่ายังคงไม่อาจปรับตัวให้เข้ากับทุกสิ่งรอบกายได้

“ชีวิตเช่นนี้ ช่างไม่มีความหวังเอาเสียเลย!”

คนแบ่งออกเป็นสามหกเก้าชนชั้น ไม่ว่าโลกใบใดล้วนไม่ต่างกัน