ตอนที่ 314 โต้กลับครั้งใหญ่

น้ำตาของฟู่หว่านเอ๋อร์พลันพรั่งพรูออกมา

ฉู่เยี่ยนนึกถึงวันนั้น วันที่เขาติดตามขบวนเสด็จไปส่งกองทัพใหญ่ออกศึก

ก่อนจากกัน ฝ่ามือใหญ่ของฟู่เวิ่นโจวกดลงบนไหล่ของเขา พร้อมกำชับอย่างจริงจัง

เขากล่าวว่า “ความใจกว้าง วิสัยทัศน์ ความสามารถ ความจงรักภักดี และจิตเมตตาของสือหนิง ล้วนไม่ด้อยไปกว่าข้า ต้าโจวอาจไม่มีฟู่เวิ่นโจวผู้พิทักษ์ด่านชายแดนก็ได้ แต่จะไม่มีเวินสือหนิงผู้ช่วยเหลือราษฎรและบรรเทาทุกข์แก่ผู้คนไม่ได้เด็ดขาด”

เขากล่าวว่า “ศึกสงครามนั้น ผู้ใดก็ล้วนรบได้ แต่เรื่องทั้งหลายที่สือหนิงครุ่นคิดนั้น ในใต้หล้ามีน้อยคนนักที่จะเข้าใจ”

เขากล่าวว่า “สือหนิงเป็นภรรยาของข้า และยิ่งเป็นผู้มีความสามารถที่ข้าเคารพนับถือ”

ยามเขากล่าวถ้อยคำเหล่านี้ น้ำเสียงนั้นทั้งอ่อนโยน หนักแน่น และเปี่ยมด้วยความภาคภูมิใจ

ชั่วชีวิตนี้ฉู่เยี่ยนไม่มีวันลืมภาพเหตุการณ์นั้น