กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ขันทีด้านหลังรีบรุดคุกเข่าหมอบลงกับพื้น
จักรพรรดิจิ่งหมิงทอดพระเนตรท้องฟ้าสีเทาหม่นทางทิศเหนือ แล้วตรัสทีละคำ ราวกับถูกควักออกมาจากทรวงอก
“เราไร้คุณธรรมและความสามารถ กลับสนิทสนมกับคนชั่วเหินห่างจากผู้มีคุณธรรม มองคนไม่กระจ่าง บริหารแผ่นดินผิดพลาด จนก่อให้เกิดหายนะเช่นวันนี้... ขุนนางผู้ภักดีต้องรับความอยุติธรรม ราษฎรพลัดถิ่น แม่ทัพผู้เก่งกล้าสิ้นชีพ แผ่นดินสั่นคลอน... ทั้งหมดล้วนเป็นความผิดของเรา”