ตอนที่ 315 ได้คืนสิ่งที่สูญเสีย

ฟู่เวิ่นโจวได้ยินเช่นนั้น ดวงตาพลันเปล่งประกาย เขาผ่าผลไม้ออกด้วยฝ่ามือหนึ่ง แล้วกัดเข้าไปคำโต

น้ำผลไม้ไหลทะลัก ความหวานใสเอิบอาบเต็มปาก

เขาชะงักไปชั่วขณะ จากนั้นจึงกัดกินคำแล้วคำเล่า ราวกับต้องการกลืนความหิวโหยและกระหาย ความคิดถึงและความเฝ้ารอที่สั่งสมมานานหลายเดือนลงไปในท้องให้หมดสิ้น

การกระโดดลงแม่น้ำชางในวันนั้น มิใช่การตกอยู่ในสถานการณ์สิ้นหวัง หากเป็นแผนแกล้งตายที่ฟู่เวิ่นโจววางไว้

ผู้ติดตามเหล่านั้นล้วนเป็นทหารองครักษ์ใกล้ชิดที่เขาคัดเลือกมาอย่างพิถีพิถัน ทั้งยังมีทักษะว่ายน้ำเป็นเลิศ

ทว่าแม่น้ำชางเชี่ยวกรากและปั่นป่วน ทุกคนลอยไปตามสายน้ำ เรียกได้ว่ารอดตายอย่างหวุดหวิด