ตอนที่ 312 ข่าวร้ายถาโถม

ลำคอของเวินสือหนิงแห้งผาก นางเอ่ยอย่างยากลำบากว่า “ทูลฝ่าบาท หม่อมฉันไม่เคยหยุดการทดลองเลยเจ้าค่ะ… เพียงแต่การเติบโตของพืชย่อมเป็นไปตามกฎเกณฑ์แห่งฟ้าดิน การเร่งความเร็วก็ถึงขีดสุดแล้วเจ้าค่ะ”

แววพระเนตรของจักรพรรดิจิ่งหมิงมืดหม่นลง นางจึงกล่าวต่อว่า “หม่อมฉันกับเหล่าผู้มีความสามารถจากกรมคลังและกรมโยธากำลังทดลองปลูกพืชจำพวกแตงและผลไม้หลายชนิดอยู่เจ้าค่ะ ย่อมต้องปลูกสิ่งที่ใช้ทดแทนเสบียงได้เพิ่มขึ้นมาอีกแน่นอน”

“ต้องเร่งมือให้เร็วที่สุด!”

ความหวังพลันลุกโชนขึ้นอีกครั้งในดวงพระเนตรของจักรพรรดิจิ่งหมิง พระองค์มีรับสั่งทันที ให้ทุกหน่วยงานประสานงานกับเวินสือหนิงโดยไร้เงื่อนไข

เมื่อออกจากประตูวัง เวินสือหนิงก็รู้สึกว่าดวงตาพลันมืดดำ ร่างกายอ่อนยวบไปทั้งตัว

เซียงเฉ่ากับฟู่หว่านเอ๋อร์ที่รออยู่ก่อนแล้วรีบพุ่งเข้ามาประคองนางไว้

“ฮูหยิน!”

“พี่สะใภ้รอง!”

ฟู่หว่านเอ๋อร์กล่าวด้วยดวงตาแดงก่ำว่า “พี่สะใภ้รอง ท่านต้องดูแลสุขภาพให้ดีนะเจ้าคะ หากท่านเป็นอะไรไป เฉิงเอินจะทำอย่างไรเล่าเจ้าคะ? พี่รองของข้าจะทำอย่างไรเล่าเจ้าคะ?”