ตอนที่ 311 ฝ่าวิกฤตช่วยเหลือราษฎร

เวินสือหนิงซบใบหน้าลงกับอกของเขา สัมผัสได้ถึงไออุ่นผืนหนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าอย่างว่าง่าย “อืม”

ฟู่เวิ่นโจวหลับตาลงครู่หนึ่ง กดเก็บความอาลัยอาวรณ์ ความไม่อยากจากลา และความเจ็บปวดใจทั้งมวลลงสู่ก้นบึ้ง

เขาโน้มกายลงเล็กน้อย แนบหน้าผากกับกระหม่อมของนาง น้ำเสียงจริงจัง ทั้งเป็นคำสัตย์สาบานและการฝากฝัง

“สือหนิง จงเชื่อข้า และจงเชื่อมั่นในตัวเจ้าเอง”

“เจ้าจงพิทักษ์ราษฎรนับหมื่นด้านหลัง พิทักษ์ความหวังแห่งขุนเขาสายน้ำ ข้าจะพิทักษ์ด่านชายแดนควันสงคราม พิทักษ์ความสงบสุขของแผ่นดิน”

เขากระชับวงแขน โอบกอดนางไว้ในอ้อมอกอย่างมิดชิด ปกป้องนางไว้อย่างแน่นหนา ทุกถ้อยคำหนักแน่นสะเทือนใจ

“รอจนข้าวฤดูใบไม้ร่วงคราหน้ากลับมาอุดมสมบูรณ์ ข้าจะต้องกลับมาแน่นอน ชาตินี้ข้าจะไม่มีวันผิดต่อเจ้า”

เวินสือหนิงพยักหน้าอีกครั้ง อาศัยจังหวะนี้ถูไถใบหน้ากับอกของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก่อนจะเงยหน้าขึ้น