เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฉู่เยี่ยนติดตามฝ่าบาทอยู่ทุกวัน คิดว่าตนพอจะหยั่งรู้พระทัยของฝ่าบาทได้อยู่หลายส่วน จึงส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “ล้วนไม่เหมาะทั้งสิ้น การแก้ต่างจะยิ่งทำให้ดูเหมือนคนทำผิดแล้วร้อนตัว ส่วนการคืนอำนาจก็ยิ่งดูประหนึ่งมีผีสางอยู่ในใจ ยามนี้ท่านไม่ต้องทำสิ่งใดเลย กลับเป็นวิธีรับมือที่ดีที่สุด”
ฟู่เวิ่นโจวมองเมฆา ณ ขอบฟ้า ครู่ใหญ่จึงกล่าวว่า “เดิมทีข้าไม่ละอายต่อมโนธรรม แล้วจะหวาดกลัวข่าวลือไปไย”
ฉู่เยี่ยนมองเขา คล้ายอยากกล่าวบางอย่างแต่ก็หยุดยั้งไว้ ท้ายที่สุดทำเพียงตบไหล่เขาเบา ๆ
ภัยแล้งยังป้องกันได้ ศึกสงครามยังสงบลงได้ มีเพียงพระทัยอันเย็นชาไร้เมตตาเท่านั้นที่ไร้โอสถรักษา
ต่างฝ่ายต่างรู้แก่ใจ ทว่าเดินไปยังนอกประตูเมืองหลวงอย่างเงียบงัน
“พี่รอง จะกลับบ้านไปรับประทานอาหารกับข้าหรือไม่”