กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เริ่มแรกเพียงคำซุบซิบไม่กี่คำ ค่อย ๆ เล็ดลอดแพร่ไปตามโรงน้ำชาและโรงสุรา
“ได้ยินว่าฮูหยินผู้นั้นแห่งจวนจงหย่งโหว มีดวงชะตาอัปมงคล ตั้งแต่เล็กก็ถูกตระกูลเวินส่งไปยังเรือนไร่ห่างไกล ใช้ยันต์กดทับไว้ จึงรอดชีวิตมาได้”
“ภายหลังไม่รู้เป็นเพราะเหตุใด ถูกตระกูลเวินรับกลับมา ไม่ถึงสองปี ตระกูลเวินก็ถูกริบทรัพย์ทั้งตระกูลและเนรเทศ”
“เช่นนั้นจงหย่งโหวก็มิใช่หรือ..."
“จุ๊ ๆ ไม่ได้ยินหรือว่าจงหย่งโหวเป็นทาสภรรยา หากเขาได้ยินเข้า ระวังหัวเจ้าเถิด”
คำซุบซิบแพร่มาถึงจวนโหว เวินสือหนิงมิได้ใส่ใจ
ก่อนอายุสิบหก คำพูดเช่นนี้ฟังมามากเกินไป หูคงด้านชาไปนานแล้ว