ตอนที่ 268 กระจกใจ

เวินสือหนิงพยักหน้าอย่างว่าง่าย เรียกเซียงเฉ่า พาสามสาวใช้หง หลาน จื่อ กลับไปที่เรือนไร่ก่อน

ราษฎรที่ห้อมล้อมมามากขึ้นเรื่อย ๆ อีกทั้งผู้คนจำนวนมากเมื่อได้ยินข่าวก็กำลังรีบมาที่นี่

ตอนแรก ทุกคนยังโห่ร้องยินดีไม่หยุด

แต่ไม่นานก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติ

ตั้งแต่ฮูหยินฟู่ผู้นั้นจากไป อากาศรอบด้านราวกับเย็นลงในพริบตา

ฟู่เวิ่นโจวยืนอยู่บนที่สูง สีหน้าดูสงบนิ่งเฉยเมย แต่ก้นบึ้งนัยน์ตาอันมืดมิดนั้น ราวกับกำลังก่อตัวเป็นคลื่นยักษ์แห่งลมฝนที่ใกล้จะมาถึง

เขาไม่ได้พูดอะไร ไม่ได้ทำอะไร เพียงกวาดสายตามองมาอย่างเบาบาง แต่กลับให้ความรู้สึกแปลก ๆ ราวกับลมหนาวกลางเหมันต์เหน็บหนาวที่พัดพาเกล็ดน้ำแข็งกระหน่ำลงมา จนผู้คนสั่นสะท้านไปทั้งตัว