ตอนที่ 269 เป็นศัตรู

ฟู่เวิ่นโจวก้าวฉับ ๆ ไปหยุดตรงหน้าชายชรา ร่างสูงตรงสง่างาม ใบหน้าละเอียดอ่อนราวปุยหิมะราวน้ำค้างแข็ง ราวเซียนตกสวรรค์ผู้มิแปดเปื้อนธุลี ทั่วทั้งร่างอบอวลด้วยความสูงศักดิ์หยิ่งผยอง

ทว่าสีหน้าบนใบหน้ากลับเกือบคลุ้มคลั่ง แววตาสะท้อนแสงเพลิงโทสะ ราวรากษสแห่งนรก

“เจ้ารู้หรือไม่ หญ้าสมุนไพรที่ฮูหยินของข้าปลูกนั้น รักษาผู้คนไปมากน้อยเพียงใด”

“เจ้ารู้หรือไม่ การเพาะปลูกในเรือนอุ่น วิชาทาบกิ่งที่นางศึกษาคิดค้นนั้น ในอนาคตจะแก้ปัญหาความอดอยากปากแห้งของผู้คนกี่ชั่วอายุคน”