กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฟู่หว่านเอ๋อร์มีสีหน้าค่อนข้างจริงจัง
“ในเมื่อองค์ชายรู้อยู่ว่าไม่สมควรแก่มารยาท เหตุใดยังจะทำเล่า”
“หุยเฟิงไร้เดียงสา แต่วิถีโลกมิได้ไร้เดียงสา เช่นนี้จะให้ชาวโลกมองเขาอย่างไร ‘จอมโจรบนขื่อ’ ฟังดูไพเราะนักหรือ”
“เหอเอ๋อร์กับม่านเอ๋อร์กำลังเติบโต หากได้เรียนรู้ตามจะเป็นเช่นไร”
หว่างคิ้วของหญิงสาวแฝงไว้ด้วยไอเยือกเย็น ดวงตางดงามก็ไร้ซึ่งรอยยิ้ม
แต่ทุกถ้อยคำ ทุกประโยค ที่ได้ยินเข้าหูโจวหลี่เซี่ยว กลับราวดอกไม้ไฟเบ่งบาน เปรี๊ยะ ๆ ฉวัดเฉวียนและไพเราะนัก
นั่นหมายความว่า เขาถูกวางไว้ในอนาคตของนางแล้วหรือ
จึงมีการกำกับ จึงมีความคาดหวัง!
อ๊าาา!!!
โจวหลี่เซี่ยวอดใจเต้นแรงไม่ได้ เลือดพลุ่งพล่าน ดวงตาทั้งคู่ยิ่งเปล่งประกายน่าตกใจ ฉายเฉดสีดอกท้องดงามวิจิตร