กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หุยเฟิงยังคงไม่แสดงสีหน้าใด มีเพียงดวงตาเป็นประกายที่มองฟู่หว่านเอ๋อร์ ราวกับมีถ้อยคำนับพันหมื่นซ่อนอยู่
ฟู่หว่านเอ๋อร์เพิ่งจะโบกมือเรียกเขาลงมา บนกำแพงลานก็ปรากฏคนอีกผู้หนึ่ง
โจวหลี่เซี่ยวที่ผิวคล้ำลงมากฉีกยิ้มจนเห็นฟันขาว “คุณหนูสาม ไม่ได้พบกันเสียนาน เจ้าสบายดีหรือ”
รอยยิ้มของฟู่หว่านเอ๋อร์เลือนหาย นางหมุนกายเดินเข้าห้องทันที
คนทั้งสองบนกำแพงลานเหินกายลงสู่พื้น
โจวหลี่เซี่ยวตำหนิหุยเฟิง “บอกเจ้าแล้วว่าห้ามปีนกำแพง เจ้าก็ไม่ยอมฟัง! เห็นหรือไม่ คุณหนูสามโกรธแล้ว!”