กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
โจวหลี่เซี่ยวเงยหน้าขึ้น ยิ้มให้เขา “องค์รัชทายาท ท่านน่าจะเข้าใจข้า ข้าเคยชินกับชีวิตอิสระมานาน เป็นขุนนางไม่ได้ ทั้งช่วยอะไรท่านก็ไม่ได้ สิ่งที่ข้าทำได้ข้าก็ทำไปจนหมดแล้ว ท่านก็ได้โปรดให้ข้าเป็นอิสระเถิด”
ในราชวงศ์ ทุกการตัดสินใจล้วนสะเทือนชะตาชีวิตของผู้คนนับไม่ถ้วน ทุกถ้อยคำล้วนอาจเป็นการช่วงชิงทางการเมืองได้ทั้งสิ้น
เบื้องหลังรอยยิ้มของแต่ละคน ยังซ่อนการคำนวณไว้อีกมากเพียงใด...
สิ่งเหล่านี้เขารับมือไม่ไหว
พี่น้องรักใคร่เคารพกันนั้น ต้องอยู่ในยามที่ผลประโยชน์ขัดกันไม่มากนัก จึงจะรักษาไว้ได้ยาวนาน
จิตใจคนนั้นแปรเปลี่ยนง่าย
ยิ่งเป็นจิตใจของโอรสสวรรค์
องค์รัชทายาทจ้องเขม็งไปที่เขา นิ่งเงียบอยู่นาน ครั้นแล้วก็หัวเราะขื่นออกมาเสียงหนึ่ง