กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
องค์รัชทายาทไม่สนใจเขา รินเหล้าสามถ้วย แล้วหยิบถ้วยหนึ่งขึ้นมาเองจ่อถึงริมฝีปาก
เห็นเขาดื่มแล้ว ท่านอ๋องอันจึงยกถ้วยขึ้นอย่างเกรี้ยวกราด ดื่มจนหมดในอึกเดียว
ท่านอ๋องอันจ้องมองโจวจี้หมินนิ่ง ๆ อีกครั้ง “เสด็จพ่อ ท่านช่างใจร้าย ปล่อยให้ลูกไปตายเช่นนี้หรือ”
โจวจี้หมินหลับตา
ผู้ที่ตาบอดใจบอด ย่อมมองไม่เห็นสถานการณ์ตลอดกาล
ท่านอ๋องอันแค่นเสียงหึ “ความผูกพันพ่อลูกยี่สิบกว่าปีเป็นของเทียม ความรักใคร่ที่ท่านมีต่อเสด็จแม่ก็เป็นของเทียม ทุกสิ่งล้วนเป็นของเทียมใช่หรือไม่”