ตอนที่ 241 กล่าวให้ชัด

เซียวฉือหวนนึกถึงคืนวันพิธีแต่งงานของฟู่เวิ่นโจว ตอนที่ฟู่หว่านเอ๋อร์โผเข้าสู่อ้อมอกเขาและถามว่าเขาจะทำอย่างไร แท้จริงในชั่วขณะนั้นเขาก็เคลิบเคลิ้มเลือนลางอยู่

ราวกับได้เห็นหัตถ์แห่งโชคชะตา พลิกฝ่ามือเป็นเมฆ พลิกหลังมือเป็นฝน ช่างเป็นไปตามอำเภอใจและแปรผันเช่นนั้น

เมื่อเห็นฟู่หว่านเอ๋อร์ เขาก็ราวกับเห็นตัวเองในตอนนั้นที่ทั้งไร้ที่พึ่ง น่าสงสาร และน่าอับอาย

บางที ตั้งแต่ชั่วขณะนั้น เซียวฉือก็ใจอ่อนลงแล้ว

ตอนที่ฟู่หว่านเอ๋อร์ยัดถุงหอมใส่มือเขาแล้ววิ่งหนีไปด้วยใบหน้าแดงก่ำด้วยความเขิน เซียวฉือจึงเพิ่งรู้สึกตัวว่าเด็กหญิงคนนั้นเติบโตแล้ว

แต่เดิมเขาไม่ได้คิดมากมาย ตระกูลฟู่จะตกต่ำเพียงใด เขาก็ไม่เคยดูแคลน