ตอนที่ 242 ฟื้นแล้ว

ฟู่หว่านเอ๋อร์ขมวดคิ้ว แล้วหันกลับไปถามโจวหลี่เซี่ยว

“เหตุใดเจ้าจึงลงโทษหุยเฟิง”

โจวหลี่เซี่ยวร้องในใจว่าไม่ดี แล้วเอ่ยอย่างอ่อนแรง “ข้าเพียงพูดพล่อย ๆ ... เท่านั้นเอง”

เขาเพียงโมโหที่หุยเฟิงเข้าใจเขาผิด จริง ๆ แล้วเป็นเพียงคำพูดพล่อย ๆ เท่านั้น

ใครจะรู้ว่าเด็กคนนั้นหัวทึบดื้อรั้นเพียงนั้น

“พูดพล่อย ๆ ... เท่านั้นหรือ”

หลานยวนคว้าไม้ขึ้นมาไล่ตี “เจ้าคิดว่าหุยเฟิงเป็นเช่นเจ้ากระนั้นหรือ! เอาแต่คำพูดของผู้อื่นเป็นลมผ่านหู! ข้าให้มันติดตามเจ้า มิใช่ให้เจ้ารังแกมัน!”

ครานี้ ฟู่หว่านเอ๋อร์หลบไปตรง ๆ

นางเดาได้ว่าหุยเฟิงถูกลงโทษด้วยเหตุใด

“ท่านป้าหลานยวน หุยเฟิงก็เพื่อปกป้องข้า จึงได้ล่วงเกินองค์ชายสาม”