กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฟู่หว่านเอ๋อร์ไม่ปริปากสักคำ นางตั้งสติครู่หนึ่งแล้วลุกขึ้น หยิบอ่างไม้ขึ้นมา หมายจะออกไปตักน้ำอีกครั้ง
ทว่าจู่ ๆ แขนของนางก็ถูกใครบางคนคว้าไว้…
ฟู่หว่านเอ๋อร์หันกลับไป สบเข้ากับดวงตาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดของโจวหลี่เซี่ยว
สมุนไพรที่ขาดมีมาก เขากับมู่จิ่วและอีกหลายคนจึงแยกกันออกเป็นหลายสาย ค้นหากันไปทั่ว
เพิ่งกลับมาก็เห็นฟู่หว่านเอ๋อร์ล้มลงตรงหน้าเขา
เขาไม่อาจรับนางไว้ได้ หัวใจพลันเหมือนหลุดลอย ราวกับเหยียบพลาดจากที่สูง
คุณหนูสามตรงหน้า ราวกับตุ๊กตากระเบื้องที่แตกร้าว เปรอะเปื้อนทั้งตัว เสื้อผ้าเปียกโชก
นางมองเขาอย่างเลื่อนลอยและชาเฉย เอ่ยเสียงแหบแห้ง “พบยาหรือไม่เจ้าคะ”
นิ้วมือเย็นเฉียบของโจวหลี่เซี่ยวค่อย ๆ เช็ดโคลนและน้ำบนใบหน้านางออกเบา ๆ