กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ชนะศึกนี้ ก้าวข้ามขั้นนี้ไปได้ เราก็จะกลับอำเภออู๋ เจ้าเป็นครูสอนหนังสือของเจ้า ข้าเป็นพ่อค้าสมุนไพรของข้า”
“เรายังต้องเตรียมสินเดิมเจ้าสาวให้หว่านเอ๋อร์ ยกนางออกเรือนอย่างสง่างามโอ่อ่า”
“ข้าแอบถามท่านอาจารย์แล้ว หากถอนพิษในร่างกายเจ้าได้ เราจะมีโอกาสมีบุตรหรือไม่……”
เวินสือหนิงสูดจมูก มีรอยยิ้มหม่น ๆ “ท่านอาจารย์บอกว่า แน่นอน ย่อมได้ อยากมีสักกี่คนก็มีได้!”
“ข้าคิดไว้หมดแล้ว งั้นก็มีสักสองคนเถอะ หนึ่งบุตรชาย หนึ่งบุตรสาว……ข้ากลัวว่าถ้ามีมากเกินไป จะไม่มีเวลาเป็นเพื่อนเจ้า เจ้าย่อมไม่พอใจแน่……”
คืนนี้ยาวนานเป็นพิเศษ
ในห้อง เวินสือหนิงพูดพร่ำไม่หยุด
นอกห้อง ผู้คนมากมายก้มกราบจนเลือดอาบหน้า