ตอนที่ 220 สั่นคลอน

ก้าวไปข้างหน้าคือห้วงลึกอันไร้ที่สิ้นสุด ผินหลังกลับคือการหลุดพ้น คือชีวิตใหม่

ฟู่เวิ่นโจวลังเลอีกครั้ง

แต่ในชั่วขณะที่เขาผินหลังกลับ เขาได้ยินเสียงผู้หนึ่งเรียกเขา

“คุณชายรอง ท่านอยากจะไปจริง ๆ หรือ”

“ท่านไม่ต้องการข้าแล้วจริง ๆ หรือ”

ชั่วขณะนั้น ความทรงจำเกี่ยวกับเวินสือหนิงก็ผ่าลงมาดุจแสงสว่างสายหนึ่ง

เขาวิ่งตามแสงนั้นไปไม่หยุดหย่อน วิ่งอย่างแน่วแน่

จนกระทั่งตื่นรู้อย่างสมบูรณ์

เขายังอยู่ในความมืด ยังรับรู้ได้ว่า หากเดินต่อไปตามความมืด ก็ยังสามารถมุ่งสู่การหลุดพ้นได้

แต่ครานี้ เขาไม่ลังเลอีกแล้ว