กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฉู่เยี่ยนกลืนน้ำลายเบา ๆ ครุ่นคิดแล้วกล่าวว่า “ธรรมชาติของมนุษย์มิได้ดีโดยกำเนิด ทั้งมิได้ชั่วโดยกำเนิด หากแต่เห็นแก่ตัวโดยกำเนิด…ความเห็นแก่ตัวเป็นสัญชาตญาณการอยู่รอดตามธรรมชาติ เพียงแต่จุดยืนของแต่ละคนต่างกัน ประโยชน์ที่แต่ละคนอยากได้ จึงเลี่ยงไม่พ้นที่จะกระทบผลประโยชน์ของผู้อื่น”
“เช่นสงคราม คู่ปรปักษ์ทั้งสองฝ่าย ในสายตาของกันและกันล้วนเป็นคนชั่ว เป็นศัตรู ทั้งสองฝ่ายต่างรู้สึกว่าตนไร้ความผิด ก็เป็นเหตุผลเดียวกัน”
คนขาเป๋ฟังแล้ว ความว่างเปล่าในดวงตาลึกยิ่งขึ้น
……
ต่อความคิดของทั่วป๋าอวี่ที่จู่ ๆ ก็ขอแลกตัวประกัน ท่านอ๋องรุ่ยมิได้รู้สึกประหลาดใจแม้แต่น้อย
นี่ก็แสดงว่า ทั่วป๋าอวี่ไม่อยากรออีกต่อไป
มหาสงครามใกล้มาถึง