กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลิงหลงเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย มุมปากเผยรอยยิ้มขมขื่นจาง ๆ
“เพราะเป่ยหมานมีคนที่ข้าวางไม่ลงเจ้าค่ะ! อีกทั้งในกายข้ามีโลหิตชาวเป่ยหมาน ต้าโจวจะรับข้าไว้ได้จริงหรือ”
ท่านอ๋องรุ่ยส่งเสียงในลำคอเบา ๆ “แต่ดูเหมือนฝ่ายนั้นจะวางเจ้าได้ลงนะ”
คำพูดนี้ แม้แต่เขาพูดเองยังรู้สึกว่ามันโหดร้ายอยู่บ้าง
หลิงหลงกลับส่ายหน้า “ท่านไม่เข้าใจความลำบากใจของเขา เขาไม่ได้ไม่อยากแลกตัวข้ากลับ แต่ท่านพ่อของข้าไม่ยอม”
ท่านอ๋องรุ่ยไม่เข้าใจ “เพราะเหตุใด”
หากสตรีตระกูลอิ่นเป็นที่โปรดปราน บุตรสาวของนางเหตุใดจึงไม่เป็นที่ให้ความสำคัญ
พอเอ่ยคำถามออกไป ท่านอ๋องรุ่ยก็รู้สึกตัวขึ้นมาในทันใด
เพราะราชาเป่ยหมานรู้แก่ใจดี รู้ฐานะของสตรีตระกูลอิ่น รู้จุดหมายของนาง