ตอนที่ 214 แซ่อิ่น

อวี๋ชิงหรานขอบคุณวิญญาณเทพทั้งปวง ขอบคุณบรรพบุรุษตระกูลอวี๋ทุกชั่วอายุคนอยู่ในใจจนครบหมด

แต่ทั่วป๋าอวี่หน้านิ่วดำเป็นก้นหม้อ

ไม่รู้เพราะเหตุใด ในใจเขาอึดอัดยิ่งนัก

รู้สึกอยู่ตลอดว่าที่ใดที่หนึ่งไม่ชอบมาพากล ราวกับถูกผู้ใดจูงจมูกให้เดินตาม

ความไม่สบายใจอันท่วมท้นทำให้ทั่วป๋าอวี่อยากสังหารคนยิ่งนัก

โดยเฉพาะชายหญิงคู่นี้ที่เสแสร้งทำเป็นสงสารกันต่อหน้าเขา

แต่ยังฆ่าไม่ได้

เป่ยหมานยอมสละหลิงหลงได้ เขาสละไม่ได้

“เสือศึกสมใจทั้งสองแล้ว ทั้งสองคงชอบมันมากกระมัง ฮาซัน ส่งทั้งสองไปเป็นเพื่อนเสือศึกเสีย”

ทั่วป๋าอวี่พูดจบก็สะบัดหน้าจากไปด้วยความขุ่นเคือง