กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หญิงผู้นั้นตัวเตี้ย เพื่อให้นางตีถึง โจวหลี่เซี่ยวยังตั้งใจก้มศีรษะลงต่ำอีกหน่อย
“เจ้าเด็กเหลือขอ! จากไปสองสามปี ข้านึกว่าเจ้าตายอยู่ข้างนอกเสียแล้ว!”
หญิงผู้นั้นคำรามลั่น ตบติดกันหลายครั้ง
โจวหลี่เซี่ยวป้องศีรษะ ร้องเสียงเบา “ท่านไว้หน้าข้าบ้างเถิด ข้าตอนนี้อย่างน้อยก็เป็นองค์ชายสาม เป็นหัวหน้าของพวกเขา!”
“อยากได้หน้าตาใช่หรือไม่ เชื่อหรือไม่ว่าข้าจะบิดหัวเจ้าออกมา”
“ท่านป้าหลานยวน! อย่าตีอีกเลย!”
โจวหลี่เซี่ยวรีบเบนความสนใจ หันไปทางหมอเทวดาเลี่ยวเอ่ย “ท่านผู้นี้คือหมอเทวดาเลี่ยว เป็นท่านที่ราวกับเทพเซียนลงมา ทำให้ฟู่เวิ่นโจวยังมีชีวิตจนถึงบัดนี้”
มือที่หลานยวนยกขึ้นค่อย ๆ ลดลง สีหน้าสำรวมนอบน้อม