กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หุยเฟิงไม่ขยับคิ้วและดวงตา
โจวหลี่เซี่ยวผ่อนน้ำเสียงลง “คืนนี้เหตุเกิดกะทันหัน จึงไม่ทันเรียกเจ้า”
“พอเถิด อย่าทำหน้ายาวเลย ทำยาวแค่ไหนก็ยังเป็นซาลาเปาอยู่ดี!”
หุยเฟิงปากป่อง ยิ่งดูเหมือนซาลาเปาเข้าไปใหญ่
“ฮึ!”
โจวหลี่เซี่ยวหัวเราะเบา ๆ ในที่สุดก็วางใจก้าวเข้าไปในห้อง
ที่แห่งนี้เดิมทีเป็นห้องหนังสือของฟู่เวิ่นโจว
หลังชั้นหนังสือมีเตียงหนึ่งหลัง
ผ้าห่มบนเตียงเป็นของใหม่ นุ่มนัก มีกลิ่นหอมจาง ๆ
ไม่เหมือนในวัง