กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
โจวหลี่เซี่ยวตกใจจนหนังศีรษะชาวาบ “เจ้ากล้า!”
สูดลมหายใจลึก ๆ แล้วสูดอีกครั้ง
โจวหลี่เซี่ยวผ่อนน้ำเสียงลง “หุยเฟิง ต่อไปข้าไม่เรียกเจ้า เจ้าก็อย่าปรากฏตัวเลย ได้หรือไม่?”
หุยเฟิงว่าง่าย “ขอรับ นายท่าน”
ร่างหนึ่งวูบหาย หุยเฟิงก็อันตรธานไป
โจวหลี่เซี่ยวแหงนมองฟ้าถอนหายใจยาว เอ่ยว่ากรรมตามสนองแท้ ๆ
หุยเฟิงเป็นคนที่เขาเลี้ยงดูมา
เหตุเพราะครั้งหนึ่งเขาทำให้ท่านอ๋องรุ่ยโมโห
ดังนั้น ท่านอ๋องรุ่ยจึงหาทางได้เด็กคนหนึ่งมาจากที่ใดมิทราบ ส่งมาให้เขาเลี้ยงดู พร้อมกล่าวคำเด็ดขาดว่า ความทุกข์ของข้าวันนี้ คือผลของเจ้าวันพรุ่งนี้……
ท่านอ๋องรุ่ยช่างพยาบาทหนักเกินไปแล้ว!