กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฉู่เยี่ยนเป็นผู้สุภาพอ่อนโยนมาแต่เดิม น้อยครั้งนักที่จะเผยบารมีขุนนางใหญ่ที่เขาควรมี
ยามนี้ เขาเอามือไพล่หลัง ยืนอยู่เบื้องสูง แฝงความหยิ่งผยองสูงศักดิ์ของผู้กุมอำนาจ สายตาคมกริบกวาดมองทุกคน ราวกับกดความกดดันไว้เต็มที่
“ข้าไม่สนว่าพวกเจ้าในใจมีความไม่พอใจใด มีคำบ่นใด แต่ ณ ที่นี้ พวกเจ้าเป็นทหาร ก็ต้องปฏิบัติตามกฎของทหาร หากกระทำผิดอีก จะลงโทษตามกฎทหาร!”
ทุกคนพร้อมใจกันว่า “ขอรับ!”
เมื่อออกจากค่ายทหาร เซียวฉือลังเลแล้วก้าวเข้ามา
“ขอบคุณใต้เท้าฉู่”
ฉู่เยี่ยนสีหน้าหนาวชา “เจ้าไม่ต้องขอบคุณข้า เจ้ารู้อยู่ในใจ ข้าไม่ได้อยากช่วยเจ้า แต่ข้าไม่อาจยอมให้ผู้ใดมากระทบการเดินทางและแผนการของข้าเด็ดขาด”