ตอนที่ 178 ท่านปรมาจารย์

ฟู่เวิ่นโจวกวาดตามเย็นชาไปยังคนตระกูลเวิน อยากเอ่ยสิ่งใด แต่กลับรู้สึกว่าไม่มีอะไรให้กล่าวอีก

ก็เพียงกลุ่มคนโง่เขลาและชั่วร้าย เมื่อสุนัขกัดกันเอง กลับทำให้ผู้บริสุทธิ์พลอยได้รับความเสียหาย

แต่หากมองจากอีกแง่มุมหนึ่ง

ก็นับว่าโชคดีที่สือหนิงได้รับพรจากภัยเคราะห์ ได้จากตระกูลเวินไปแต่เนิ่น ๆ

เช่นนี้ก็แล้วกัน อย่างน้อยก็คืนความบริสุทธิ์ให้สือหนิงได้สำเร็จ

ภายภาคหน้าหากไม่ต้องพบกันอีก หนามนั้นในใจสือหนิงก็จะค่อย ๆ ถูกถอนออกไป

ฟู่เวิ่นโจวและเวินสือหนิงไม่มีสิ่งใดจะกล่าวอีก แต่เวินชิ่งจงยังคงไม่อาจยอมรับได้

เขาตะโกนว่า “พวกเจ้าพูดเหลวไหล! หลักฐานเล่า? พยานเล่า? พวกเจ้าอย่าหวังว่าจะใส่ความตระกูลเวินอย่างไร้เหตุผล!”

โดยเฉพาะชื่อเสียงอันแปดเปื้อนเช่นนี้ เขาไม่ยอมแบกรับ!