กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ยิ่งเวินซูเหยียนพูด สีหน้านางก็ยิ่งคลุ้มคลั่ง
“ฮ่า ๆ ๆ ... แต่นางหร่วนก็โง่เช่นกัน นางไม่เคยคิดเลยว่าฮูหยินเวินผู้ใจกว้างและงดงามนั้น แท้จริงคือปีศาจกินคน!”
ฮูหยินเวินจ้องมองปากที่ขยับเปิดปิดของนาง ในใจมีแรงผลักดันบางอย่างที่อยากจะบีบคอนางให้ตาย
แต่นางขยับไม่ได้ ราวกับถูกวิชาเวทใดสักอย่างตรึงไว้
ในปีนั้น นางกับนางหร่วนให้กำเนิดบุตรห่างกันเพียงไม่นาน
ล้วนเป็นบุตรี เหตุใดบุตรที่นางให้กำเนิดจึงกลายเป็นดาวหายนะ?
ต่อให้เป็นเช่นนั้นแล้วอย่างไร?
ไม่มีผู้ใดคิดสั่นคลอนฐานะของนางในตระกูลเวินได้
พวกนางจะให้กำเนิดอีกสักกี่คนแล้วอย่างไร?
ตราบใดที่นางต้องการ พวกมันก็ล้วนเป็นบุตรของนางได้ทั้งสิ้น