ตอนที่ 133 สิ้นความโปรดปราน

นางหลิ่วมิเพียงดีใจ หากยังปลื้มใจยิ่งนัก

แต่ท้ายที่สุดนี่ก็อยู่ในจวนโหว อีกทั้งฮูหยินผู้เฒ่ายังป่วยหนัก วาจาและการกระทำจึงควรระวังสักหน่อย

เห็นสองเด็กสาวทำความรู้จักกันพอสมควรแล้ว นางจึงรีบก้าวขึ้นมากล่าว “เอาละ พวกเจ้าสองพี่น้องต่อจากนี้ยังมีโอกาสพบกันอีกมาก ยังเข้าไปเยี่ยมฮูหยินผู้เฒ่ากันก่อนเถิด”

อวี๋ชิงหรานจึงได้สติขึ้นมาบ้าง รีบคารวะนางหลิ่ว แล้วเดินไปข้างหน้าฟู่เวิ่นโจว เรียกเสียงหนึ่งว่าพี่เวิ่นโจว

เพียงแต่เมื่อสายตาตกลงบนขาของเขา ปลายจมูกก็รู้สึกคันยุบยิบ

ฟู่เวิ่นโจวสายตาอ่อนโยน เอ่ยยิ้ม ๆ ว่า “ชิงหรานโตแล้ว ผู้เฒ่าอวี๋สบายดีหรือ”

อวี๋ชิงหราน: “ท่านปู่สบายดี เดิมทีก็จะมากันอยู่แล้ว แต่ถูกฝ่าบาทเรียกไปเล่นหมากล้อมเสียก่อน”

แววตาฟู่เวิ่นโจวกะพริบน้อย ๆ