ตอนที่ 131 หน้าที่

ท่านโหวกับหมอเทวดาเลี่ยวอยู่ด้านนอกนั่น เอ่ยกันเรื่องจะไปเข้าห้องสุขา

เสิ่นอวี้เจียวอับอายจนแทบอยากตาย แต่ก็ยังทำตามที่เวินสือหนิงบอก

ครู่หนึ่ง เสียงทารกแรกเกิดร้องไห้ดังก้องไปทั่วจวนโหว

เวินสือหนิงอุ้มก้อนเนื้อน้อยเหนอะหนะนั้นไว้ในมือ เบ้าตาร้อนผ่าว

“เป็นคุณชายเจ้าค่ะ ขอแสดงความยินดีกับฮูหยินใหญ่ ขอแสดงความยินดีกับท่านโหวเจ้าค่ะ”

หมอตำแยรับเด็กไปจัดการอย่างยินดี เวินสือหนิงจึงให้ไฉ่หลิงป้อนยาเม็ดหยกน้ำค้างแก่เสิ่นอวี้เจียวอีกครั้ง

“ฮูหยินใหญ่วางใจเถิด ยาเม็ดหยกน้ำค้างมีสรรพคุณประคองดวงจิตบำรุงหัวใจ... บัดนี้ก็วางใจให้ข้าเย็บสมานบาดแผลให้เถิด ฝีมือปักเย็บผ้าของข้าแม้จะย่ำแย่นัก แต่ฝีมือเย็บแผลของข้านั้นยอดเยี่ยมยิ่ง แม้แต่หมอเทวดาเลี่ยวก็ยังชมข้า...”