ตอนที่ 116 เสร็จพิธี

ศาลาเมฆาครามเป็นเรือนกระจกที่สร้างไว้ในเรือนหลัง หลังจากแช่สระน้ำอุ่นแล้ว ก็พักผ่อนที่นี่ได้

เวินสือหนิงถูกเซียงเฉ่าดันออกจากห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า รู้สึกอยู่ตลอดว่านางวันนี้แปลก ๆ พิกล

แต่วันไหนเล่านางจึงไม่แปลก

เวินสือหนิงเองก็ไม่เข้าใจว่าเซียงเฉ่าทำไมยิ่งวันยิ่งเอาแต่ใจ

คุณชายรองบอกว่า ที่เป็นเช่นนั้นเพราะเซียงเฉ่าได้รับความเอ็นดูจากนาง จึงได้ใจ

เวินสือหนิงจึงปล่อยวาง นางยินดีเอ็นดูเซียงเฉ่า ในแง่หนึ่ง การเอ็นดูเซียงเฉ่าก็ราวกับเอ็นดูตัวเองในอดีต

อีกทั้งตอนที่นางถูกทุกคนรังเกียจ เซียงเฉ่ากลับยกมือน้อย ๆ ขึ้น อาสามาอยู่ข้างกายนางเอง

เซียงเฉ่าเคยมอบความอบอุ่นให้นาง นางเป็นคนในครอบครัวที่นางเลือกเอง ย่อมต้องเอ็นดู