ตอนที่ 115 คู่กรรม

ไฉ่หลิงกับเซียงเฉ่ายืนขนาบสองข้างของเวินสือหนิง ราวกับผู้พิทักษ์สองตน

หน้าประตู ชาวบ้านเข้าแถวยาวกันแล้ว

เห็นว่าพวกนางเตรียมการเกือบเสร็จแล้ว จิ้นอันจึงเปิดประตูใหญ่ ชาวบ้านจึงเดินเข้ามาอย่างเป็นระเบียบ

เวินสือหนิงไม่เพียงตรวจรักษาฟรี ยังจัดยาให้ฟรีด้วย

ชาวบ้านรู้สึกเกรงใจ จึงถือของติดมือกันมาทุกคน

มีผักและผลไม้ที่ปลูกเอง มีไก่ มีเป็ด มีไข่ มีปลาที่ลงไปจับในแม่น้ำ ยังมีคนที่ขึ้นเขาหาดอกไม้แปลกและสมุนไพรหายากมาให้

เวินสือหนิงก็ไม่เกรงใจ รับไว้ด้วยรอยยิ้มเสมอ

เซียงเฉ่าไม่เข้าใจ เคยพูดครั้งหนึ่งว่า “ล้วนเป็นของไร้ค่า คุณหนูไม่รับเสียยังดีกว่า จะได้ไม่ต้องให้พวกเขารู้สึกสบายใจจนเกินไป”