ตอนที่ 75 เตรียมพร้อม

เหนือศีรษะดวงจันทร์สว่างดวงดาวโปร่งบาง ข้างหูมีเสียงแมลงร้องระงม

สภาวะจิตที่ปั่นป่วนของฉู่เยี่ยนค่อย ๆ สงบลง เขาอดคิดถึงเวินสือหนิงไม่ได้

หากนางอยู่ที่นี่ คงจะดีใจแทนเขาเป็นแน่กระมัง

นางต้องพูดเป็นแน่ว่า “ฉู่เยี่ยน เจ้าเก่งจริง ๆ ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าต้องทำได้”

คิดถึงดวงตาบริสุทธิ์ใสคู่นั้นของเวินสือหนิง คิดถึงท่าทางยิ้มหวานน่ารักของนาง ฉู่เยี่ยนก็อดยิ้มออกมาไม่ได้

งดงามราวบุปผาบานเพียงชั่วครู่ ราวลมชื่นและจันทร์แจ่มกระจ่าง จนอวี๋ชิงหรานมองแล้วละสายตาไม่ออก

สายตาสี่คู่ประสานกัน ใบหน้างดงามของนางแต้มสีแดงระเรื่อ นางค้อมกายเล็กน้อยแล้วเอ่ยว่า “คุณชายฉู่”

ฉู่เยี่ยนก็ได้สติกลับมาในชั่วขณะนั้น ประสานมือคำนับตอบ “แม่นางอวี๋”