ตอนที่ 63 ทัณฑ์ทรมาน

เวินซูเหยียนราวกับได้ยินเรื่องตลก แค่นหัวเราะออกมาเฟือหนึ่ง นิ้วมือจิ้มลงที่กลางอกเขาไม่กี่ที เอ่ยอย่างไม่ปรานี “เป็นคนอย่าโลภนัก อยากได้ทั้งสองอย่าง ระวังฟ้าจะผ่าหัวเอา”

นางแต่งเข้าจวนท่านอ๋องอัน ก็เพื่อความสุขสมหวังหรือ

เจ้าโง่!

มองแผ่นหลังเวินซูเหยียนที่สะบัดแขนเสื้อจากไป เวินจื่อเซี่ยนรู้สึกเพียงความแปลกหน้า

ยิ่งเข้าใกล้ท่านอ๋องอันมากเท่าใด ในใจเขาก็ยิ่งไม่สงบ มักมีความหวาดหวั่นราวลอยค้างอยู่กลางอากาศ

แต่เขายังมีหนทางให้เดินอยู่หรือ

“เรื่องอื่นข้าไม่กล้าวิพากษ์วิจารณ์ แต่การแต่งงานครั้งนี้ของเจ้า ข้ากลับคิดว่าน่าคาดหวัง อย่างน้อยแม่นางอวี๋ผู้นั้นก็เป็นคู่ที่ดีหายากจริง ๆ”