ตอนที่ 60 สิ้นหวัง

ในใจของเว่ยฟางผุดความเจ็บแปลบขึ้นเป็นระลอก เมื่อนางตื่นขึ้นอีกครา ใบหน้าทั่วทั้งมีแต่น้ำตา

ฟู่เวิ่นโจวในอดีต คือผู้ที่นางเอื้อมมือไม่อาจไปถึง

แล้วบัดนี้เล่า

นางมีสิทธิ์ที่จะเข้าใกล้เขาหรือไม่

เวินสือหนิงก็เติบโตในชนบทเช่นกัน ไม่มีตระกูลหนุนหลัง ไม่มีสติปัญญาความสามารถ หน้าตาก็ธรรมดาสามัญ นางยังทำได้ เหตุใดเว่ยฟางจะทำไม่ได้

เมื่อความคิดนี้ผุดขึ้น เว่ยฟางเองก็ตกใจจนเหงื่อเย็นแตกซึม

เนื่องด้วยตรากตรำจากการเดินทาง ตลอดวันที่สองฟู่เวิ่นโจวจึงหลับไม่รู้สึกตัว

ยามตื่นอยู่ สภาพจิตใจก็ดูอิดโรยซบเซายิ่งนัก

เวินสือหนิงตรวจชีพจรไม่เป็น จึงกังวลยิ่งนัก

โชคดีที่อำเภออู๋ก็มีร้านยาซังจื้อหาว ในวันนั้นจิ้นอันก็ไปเชิญหมอมา