กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฟู่เยี่ยนซิวอดทนได้ถึงขีดสุดแล้ว
หลังจากล่วงเกินท่านอ๋องอัน เขาหวาดกลัวทุกวัน แต่สิ่งที่ควรจะมาก็ยังคงมา
และมาในแบบมีดทู่กรีดเนื้อ
ขณะปฏิบัติหน้าที่ ไม่ว่าเขาจะพูดหรือทำสิ่งใดล้วนผิด แต่เมื่อผิดก็ไม่ลงโทษเขา เพียงแต่เพื่อนร่วมงานรอบข้างเริ่มห่างเหินและโดดเดี่ยวเขาเท่านั้น
เช้าวันนี้เขาเตรียมของขวัญด้วยตัวเองไปส่งถึงจวนใต้เท้าหวังผู้เป็นหัวหน้า
คิดว่าช่วงปีใหม่เทศกาล อย่าโบกมือตบคนที่ยิ้มให้ คงพูดคุยได้สักสองสามคำ ผ่อนปรนความสัมพันธ์กันบ้าง
ใครจะรู้ว่าใต้เท้าหวังไม่โผล่หน้าเลย ให้พ่อบ้านรับของขวัญไว้
ที่ไม่คาดคิดยิ่งกว่าคือ ฟู่เยี่ยนซิวยังไม่ทันไป พ่อบ้านก็แบ่งของขวัญเหล่านั้นต่อหน้าต่อตาเขา